Kościół i budynki byłego klasztoru Matki Bożej z Góry Karmel zajmują ważne miejsce wzdłuż nabrzeża Birgu, mianowicie odcinek między pałacem kapitana galer a kompleksem piekarni i skarbca Zakonu. Frontowy parvis (plac przed kościołem) był kiedyś połączony z przyległym nabrzeżem dwoma biegami schodów. Zostały one usunięte po II wojnie światowej, a wspomniany parvis jest teraz dostępny tylko z Triq il-Karmnu.
Niestety po czterech dekadach klasztor, dekretem papieża Innocentego X Instaurandae regularis disciplinae z 10 października 1652 , został rozwiązany. Dekret ów nakazywał zamknięcie klasztorów, które miały za małą liczbą zakonników, aby w pełni podołać wymaganiom życia religijnego. 11 października 1653 przeor klasztoru o. Dionisius Maldonato przekazał na ręce biskupa Miguela Balaguera de Camarasa swą rezygnację. Wszelkie dochody tego małego klasztoru (w dokumentach z epoki określanego jako conventino) zostały przekazane nowo wybudowanemu oratorium św. Filipa Neri w Birgu. Sam kościół, tłumnie uczęszczany przez lokalnych mieszkańców, rycerzy Zakonu oraz, zwłaszcza, rybaków i załogi galer, był dobrze utrzymany i kontynuował, nawet po likwidacji klasztoru, nabożeństwo do Matki Bożej z Góry Karmel. W 1672 Stolica Apostolska odrzuciła prośbę karmelitów z Mdiny, popartą przez lokalnego biskupa o przywrócenie opactwa.