W 1886 kościół i opactwo zostały przekazane Siostrom Niepokalanego Serca Maryi, zwanym potocznie Tal-Eġittu.
Podczas II wojny światowej kościół i klasztor zostały mocno uszkodzone. Odbudowane zostały w latach 50. i 60. XX wieku. Budynek klasztoru był używany przez zakonnice do roku 2000. Wnętrze budynku kościoła od 1962 służy jako skład dekoracji religijnych używanych podczas fiesty parafialnej, zaś budynek klasztoru został przebudowany na hotel.
Fasada kościoła Manierystyczna fasada z początku XVII wieku uległa poważnym zniszczeniom podczas II wojny światowej i została następnie gruntownie przebudowana. Efekt końcowy jest znacznie mniej przyjemny, ponieważ większość oryginalnych elementów nie została uwzględniona w tej rekonstrukcji. Centralnie umieszczone drzwi są flankowane kolumnami, podczas gdy pozostałe puste przestrzenie są perforowane wnękami i oknami. Otwór okienny nad drzwiami został przebudowany na zamknięty drewniany balkon. Centralna oś jest zwieńczona naczółkiem.