Po tej porażce niemieckie dowództwo zdało sobie sprawę, że dla kontynuowania ofensywy koniecznością będzie szturmowanie Liège.
Fortyfikacje twierdzy
thumb|left|Trójkątny fort Brialmont, 1914 Umocnienia Liège zostały zbudowane w latach 80. XIX wieku pod kierownictwem inżyniera Henriego Brialmonta. Pozycje obronne składały się z sześciu dużych fortów i sześciu mniejszych. Forty miały kształt trójkątny lub czworokątny, w zależności od ukształtowania terenu. Najczęściej jednak budowano forty trójkątnie, choć ten typ fortyfikacji był krytykowany przez czołowych inżynierów od samego początku. Forty zaprojektowano tak, aby wytrzymały ostrzał z najcięższej istniejącej w tamtym czasie (1888) artylerii kal. 210 mm. Beton wylewano bez zbrojenia. Prace prowadzono tylko w świetle dnia, co powodowało słabą przyczepność między warstwami wylewanymi wieczorem i rano następnego dnia. Każdy fort był wyposażony w generator parowy zasilający oświetlenie, pompy wody i reflektory. Forty wybudowano na obu brzegach Mozy w odległości 6–9 km od miasta. Główna część umocnień znajdowała się pod ziemią, na powierzchni widoczny był jedynie wał z opancerzonymi wieżami, z którego prowadzono ostrzał artyleryjski. Istniały też mniejsze wieżyczki dla szybkostrzelnych dział i karabinów maszynowych.