Chłopiec niosący snop (inne tytuły: Chłopiec w słońcu, Chłopiec ze snopem zboża, Chłopiec niosący chochoł) – obraz olejny autorstwa Aleksandra Gierymskiego, namalowany pomiędzy 1893 a 1894 rokiem; jeden z najwcześniejszych przejawów technik impresjonistycznych w jego twórczości; znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu od 2004 roku.
Historia Aleksander Gierymski przyjechał do Krakowa zapewne w drugiej połowie 1893 roku, pozostał w tymże mieście do połowy 1894 roku. Dzieło pochodzi z tzw. krakowskiego okresu jego twórczości. Powstało prawdopodobnie w Bronowicach, podczas pobytu malarza w domu Włodzimierza Tetmajera pomiędzy latem 1893 a jesienią 1894 roku (według innych źródeł około 1895 roku); artysta namalował tamże również m.in. Trumnę chłopską. Korzystał wówczas z pracowni Włodzimierza Tetmajera. Jest to ostatni bądź przedostatni obraz namalowany przez Gierymskiego na ziemiach polskich. Obraz został zaprezentowany w lipcu 1894 roku w Monachium na wystawie w Glaspalast. Płótno zostało zakupione przez hrabiego Ignacego Korwin-Milewskiego i w grudniu 1895 roku eksponowano je w na wystawie obrazów z kolekcji Milewskiego. Na skutek kłopotów finansowych wystawił on swoją kolekcję dzieł sztuki, w tym Chłopca niosącego snop, na sprzedaż w Wiedniu w 1923 roku.