W odniesieniu do tego faktu czasopismo „Świat” opublikowało w numerze 18. z 5 maja 1923 roku apel z hasłem: Wielka kolekcja polska w niebezpieczeństwie z Chłopcem niosącym snop na okładce, w którym ostrzegano przed potencjalnym rozproszeniem wartościowych dzieł sztuki, co jednak nie spowodowało reakcji środowisk rządowych i muzealnych. Obraz trafił do antykwariusza z Warszawy, Abe Gutnajera, następnie nabył go żydowski finansista Henryk Askenazy. Obraz był zapewne prezentowany na wystawie malarstwa Aleksandra Gierymskiego w Muzeum Narodowym w Warszawie w 1938 roku, gdyż zachował się list z prośbą o wypożyczenie płótna od Askenazego oraz pismo do niego z informacją o firmie przewozowej, która miała dowieźć obrazy od Askenazego do muzeum; dzieło zostało wymienione także w katalogu owej wystawy pod numerem 74. pt. Chłopiec niosący snop. Wszystkie zbiory z kolekcji Askenazego po II wojnie światowej zostały uznane za zaginione straty wojenne, a obraz był uznawany za zagiony do 2004 roku. Przypuszczano, że płótno zostało zrabowane przez Niemców. W rzeczywistości obraz został nabyty przez nieznaną osobę (być może Żyda) zapewne od Askenazego w 1939 roku, który po sprzedaży wyemigrował do Stanów Zjednoczonych;