23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku w WIG. W kwietniu 1928 został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego. Z dniem 31 stycznia 1929 został przeniessiony w stan nieczynny na przeciąg sześciu miesięcy. Z dniem 31 lipca 1929 przedłużono mu stan nieczynny na dalsze trzy miesiące. Z dniem 1 listopada 1929 został powołany ze stanu nieczynnego z równoczesnym przeniesieniem do 34 pp. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 32. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Do września 1939 pełnił służbę w 71 pułku piechoty na stanowisku dowódcy Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy 18 DP w Zambrowie. We wrześniu 1939 w Ośrodku Zapasowym 18 Dywizji Piechoty w Białej Podlaskiej.