Klasztor Santa Clara-a-Nova, znany również jako Klasztor Królowej Świętej Izabeli –klasztor znajdujący się w związku sołectw Santa Clara i Castelo Viegas w mieście, gminie i dystrykcie Coimbra w Portugalii.
Klasztor zbudowano w XVII wieku, aby zastąpić stary średniowieczny klasztor Santa Clara-a-Velha, który padał ofiarą okresowych powodzi na rzece Mondego. Był to prawdziwy klasztor franciszkański, a nie zwykły klasztor żeński.
Znajdują się tam relikwie królowej św. Izabeli, założycielki poprzedniego klasztoru.
Klasztor Santa Clara-a-Nova został uznany za pomnik narodowy w 1910 roku.
Historia Klasztor Santa Clara de Coimbra został ufundowany w latach osiemdziesiątych XIII wieku na lewym brzegu rzeki Mondego jako dom zakonu klarysek. Święta Izabela Aragońska, królowa Portugalii, żona Dionizego Portugalskiego, była główną sponsorką tej instytucji w jej początkach i wybrała ją jako miejsce swojego pochówku.