Edward Ciupak, ps. „Mały” (ur. 14 grudnia 1928 w Wólce Ratajskiej, zm. 5 lipca 2026) – polski działacz kombatancki, żołnierz Armii Krajowej, żołnierz wyklęty, więzień polityczny, Narodowych Sił Zbrojnych oraz Wolności i Niezawisłości, porucznik w stanie spoczynku Wojska Polskiego III RP.
Życiorys Urodził się 14 grudnia 1928 w Wólce Ratajskiej koło Janowa Lubelskiego. Podczas okupacji niemieckiej pełnił funkcję łącznika w zgrupowaniu NOW-AK mjra Franciszka Przysiężniaka ps. „Ojciec Jan”. Po nadejściu okupacji sowieckiej na Lubelszczyźnie w 1944 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD. Zbiegł jednak z transportu i po krótkim okresie samodzielnego ukrywania się dołączył do oddziału partyzanckiego Narodowych Sił Zbrojnych pod dowództwem rtm. Tadeusza Lachowskiego ps. „Nałęcz”. Na początku 1946 przeszedł do oddziału Narodowego Zjednoczenia Wojskowego dowodzonego przez kpt. Józefa Zadzierskiego ps. „Wołyniak”. Brał udział w walkach partyzanckich na Lubelszczyźnie przeciw UB, KBW, NKWD i MO. W czerwcu 1946 podczas jednej z potyczek został ciężko ranny w wyniku wybuchu granatu zaczepnego. Na skutek odniesionych obrażeń przez dwa miesiące dochodził do zdrowia. Podczas jednej z potyczek został kontuzjowany. W listopadzie 1946, po rozmowach dowództwa NZW z WiN, „Mały” przeszedł pod komendę mjr. cc. Hieronima Dekutowskiego ps.