Zamek Loppem (nid. Kasteel van Loppem) – neogotycki zamek znajdujący się w Loppem, w Regionie Flamandzkim w Belgii.
Historia W 1856 roku baron Charles van Caloen wraz z żoną – hrabiną Saviną de Gourcy Serainchamps, zlecili angielskiemu architektowi Edwardowi Welby'emu Puginowi budowę nowego zamku. Zadania tego podjął się ponad trzy lata później Jean Bethune. Architekt nadał zamkowi flamandzki charakter, wpisujący się w dominujący wówczas styl neogotycki.
Pod koniec 1917 roku, podczas I wojny światowej, zamek został zajęty przez niemieckiego generała oraz jego sztab. Po wycofaniu się Niemców (od 24 października do 25 listopada 1918 roku) zamek stał się rezydencją Alberta I Koburga.
W 1940 roku w zamku zamieszkał Jean, drugi syn Alberta. Podczas II wojny światowej zamek pełnił funkcję koszarów. Zamek przetrwał niemal w niezniszczonym stanie – jedynie kilka witraży zostało zniszczonych przez bombę. W 1949 roku, w miejscu psich bud, zniszczonych podczas II wojny światowej, architekt Luc Viérin zaprojektował bibliotekę.