W 1951 roku utworzono organizację non-profit „Fondation van Caloen à Loppem”, która miała zarządzać całym obiektem. W 1953 roku Jean i jego syn Roland przekazali zamek i jego zawartość organizacji non-profit, a jako swoją rezydencję wykorzystywali bibliotekę. Jean zmarł w 1972 roku, a wtedy stanowisko prezesa objął Roland, który zmienił nazwę na „Stichting Jean van Caloen”. Wtedy także nastąpiło otwarcie dla zwiedzających – najpierw parku w 1974 roku, a następnie zamku w 1975 roku. W 1985 roku zamek i park zostały wpisane na listę zabytków chronionych i chronionego krajobrazu. W latach 90. XX wieku i na początku XXI wieku przeprowadzono prace konserwacyjne i restauracyjne w zamku i budynkach gospodarczych.
Architektura Kompleks zamkowy obejmuje zamek wraz z parkiem i szkołą. Zamek dookoła otoczony jest fosami i stawem, a do jego wejścia prowadzi brama i most. Za murami obronnymi, po stronie zachodniej, znajduje się otoczony murem ogród warzywny, a po stronie wschodniej stajnie, ujeżdżalnia i biblioteka, zgrupowane w jednym miejscu wokół dziedzińca. Dalej stoi XVIII-wieczny dom wiejski.