mały|Frédéric Cazenave na podstawie dzieła Louisa-Léopolda Boilly’ego, L’Optique, ok. 1793 r., akwaforta łączona z lawowaniem, à la poupée w kolorze czarnym, brązowym i zielonym, z ręcznym kolorowaniem. Syn rewolucjonisty Georges’a Dantona i jego 16-letniej macochyIlustracja w Rijksmuseum. À la poupée – historyczna technika druku wklęsłego, która polega na wykonywaniu kolorowych odbitek poprzez nakładanie różnych kolorów farby na jedną matrycę za pomocą kulistych zwitków materiału, po jednym dla każdego koloru. Papier przechodzi przez prasę tylko raz, ale farbowanie musi być starannie powtarzane po każdym wydrukowaniu. Każda odbitka zazwyczaj różni się przynajmniej nieznacznieGascoigne, 26a; Griffiths, 117..

Mimo że wynaleziono ją znacznie wcześniej, technika ta stała się powszechna dopiero pod koniec XVII i na początku XIX wieku. Zawsze była alternatywą dla odręcznego malowania akwarelą; często łączono te dwa sposoby. Duże obszary, takie jak niebo w krajobrazach, można było wykonać metodą à la poupée, a szczegóły ręcznie pokolorowaćGascoigne, 26a..