Stosowano metodę we wszystkich technikach druku wklęsłego, ale najlepiej sprawdzał się w miedziorycie punktowym, „dając jasny i czysty wygląd”.
Termin à la poupée w języku francuskim oznacza „na laleczkę”, przy czym „laleczka” to kłębek materiału w kształcie kuli„Colorful Impressions: Techniques”. National Gallery of Art. Strona archiwizowana z tego miejsca, 21 lutego 2015. Dostęp 2025-07-16.. Termin ten zaczęto używać dopiero po roku 1900; w różnych językach używano wówczas wielu innych terminów. Opisy techniczne wskazują, że farba była nakładana płaskim pędzlem co najmniej tak samo często jak to robiono „lalką”Stijnman and Savage, 46–47..
Technika mały|Fragment Amora i Psyche, na podstawie pracy Simona Voueta, rycina stworzona metodą à la poupée, z dodatkowym kolorowaniem ręcznym (kolor cielisty, różowy w szacie i żółte włosy Amora), warsztat Teylera, 1688–98Cała grafika. Na włosach Psyche widoczne są także lekkie, czarne lub szare pasemka. Podobnie jak w przypadku druku monochromatycznego w technice wklęsłodruku (takiego jak miedzioryt, akwaforta, mezzotinta i akwatinta), farbę rozprowadzano na matrycy (zwykle miedzianej), a następnie nadmiar ścierano z powierzchni, pozostawiając ją tylko w rytach.