Jego nazwa pochodzi od popularnej w XIX wieku karnawałowej zabawy w Ostendzie, podczas której zamaskowani mieszkańcy i turyści przedzierali się od kawiarni do kawiarni; osoby bez masek musiały płacić za drinki, a gra kończyła się, gdy tożsamości wszystkich zostały poprawnie rozszyfrowane.
Dzieło zostało namalowane techniką olejną na płótnie w układzie horyzontalnym o wymiarach 89,5 na 149 cm. Przedstawia grupę 11 zamaskowanych postaci, które mogą u widza budzić odrazę; za nimi znajduje się ponure niebo. Niejasny jest dokładny sens tej sceny. Jedna z kobiet ma na ramieniu coś przypominającego martwe dziecko lub lalkę. Obok inna kobieta w kwiecistym kapeluszu mocno trzyma ramię mężczyzny, na którego wskazuje oskarżycielsko kobieta z lalką lub dzieckiem na ramieniu; drugą ręką kobieta trzyma bukiet. Nie wiadomo, jakie relacje łączą kobietę i mężczyznę, ale być może są małżonkami. Jedna z postaci obserwujących scenę w miejscu głowy ma czaszkę z ruchomą żuchwą, nosi ona żółty kapelusz. Zza zasłony wyłania się szkielet.