Dyskryminacja instytucjonalna – dyskryminacyjne traktowanie jednostki lub grupy osób przez instytucje poprzez nierówne traktowanie członków grup podrzędnych. Są to niesprawiedliwe i pośrednie formy dyskryminacji często zakorzenione w politykach, procedurach, prawach i celach instytucji. Dyskryminacja może dotyczyć takich przesłanek, jak płeć, kasta, rasa, pochodzenie etniczne, religia, niepełnosprawność czy status społeczno-ekonomiczny.
Dyskryminacja strukturalna Dyskryminacja strukturalna to forma dyskryminacji wynikająca z konkretnych polityk, procedur lub historycznych uwarunkowań, które prowadzą do systematycznego ograniczania szans określonych grup społecznych (np. ze względu na rasę, płeć, pochodzenie etniczne). Może być zamierzona lub niezamierzona, ale jej kluczową cechą jest to, że jest zakorzeniona w strukturach prawnych, organizacyjnych lub instytucjonalnych, a nie w indywidualnych uprzedzeniach.
W przeciwieństwie do dyskryminacji systemowej, która obejmuje cały system społeczny i kulturę, dyskryminacja strukturalna koncentruje się na konkretnych mechanizmach i zasadach działania instytucji lub ich skutkach historycznych, które mają nieproporcjonalnie negatywny wpływ na grupy mniejszościowe.