Johan Harald Molander (ur. 17 marca 1858 w Sztokholmie, zm. 22 listopada 1900 tamże) – szwedzki pisarz, autor sztuk teatralnych, reżyser i kierownik sceniczny oraz tłumacz.
Życiorys W latach 1877–1881 studiował na Uniwersytecie w Uppsali. Od 1884 do 1886 był zatrudniony jako reżyser w Teatrze Szwedzkim w Sztokholmie, zaś w latach 1886–1893 pełnił funkcję kuratora w Teatrze Szwedzkim w Helsinkach. W latach 1893–1894 oprowadzał grupy teatralne, a w 1896 został kuratorem w Vasateatern w Sztokholmie. Pracował jako kurator w Teatrze Szwedzkim, gdy Albert Ranft kupił obiekt w maju 1898.
Napisał kilka sztuk teatralnych, min. trzyaktową komedię Rococo (1882), tragedię Furstinnan Gogol (1883), komedię Vårflod (1884), czy też Beatrice (1887) i Flirtation (1893), które były chwalone w swoim czasie za wyostrzone oko do scenografii i dobrych dialogów. Z kolei jego dramaty uważano za pozbawione głębi. W 1895 opublikował, w formacie wydawnictwa kieszonkowego, parodie sztuk Henrika Ibsena, częściowo oparte na dziele Thomasa Ansteya Guthriego. Jego powieść En lyckoriddare (1896) traktowała o życiu poety i awanturnika Larsa Wiwalliusa. Molander udramatyzował ją w 1900, a sztuka odniosła znaczący sukces w Teatrze Szwedzkim w Sztokholmie z Andersem de Wahlem w roli głównej. Filmowa ekranizacja w reżyserii Johna W.