Od 8 października 1944 przebywał w Stalagu 344 Lamsdorf w Łambinowicach k. Opola. 21 października 1944 został przeniesiony do Stalagu XVIII C Markt-Pongau. W kwietniu 1945 uciekł z obozu jenieckiego i przedostał się do Szwajcarii, skąd udał się do Włoch i przyłączył się do II Korpusu Polskiego gen. Andersa.
Po wojnie pozostał na emigracji. W 1947 rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Zuryskim. Po 1950 zamieszkał w Stanach Zjednoczonych. W stopniu kapitana armii amerykańskiej brał udział w wojnie koreańskiej. Służył także jako lekarz w oddziałach amerykańskich stacjonujących w Berlinie. Uzyskał stopień doktora nauk medycznych. Pracował w w Kalifornii. Był także profesorem w Departamencie Neurochirurgii Dorosłych na Uniwersytecie Stanforda. Jako lekarz w latach 70. przylatywał do Polski i bezpłatnie operował pacjentów. Wspomagał finansowo działalność grup rekonstrukcyjnych, przedsięwzięcia wydawnicze i budowę upamiętnień dot. powstania warszawskiego. 4 maja 2019 został awansowany do stopnia porucznika Wojska Polskiego.
Zmarł 16 lipca 2020. Został pochowany na w Monterey w Kalifornii.