IX Korpus Rezerwowy otrzymał rozkaz przemieszczenia się do Antwerpii 22 sierpnia.
Preludium Niemiecki plan ataku W ramach planowania wojny, prowadzonego przez Alfreda von Schlieffena, a następnie Helmutha von Moltkego w latach 1898–1914, opracowano plan odizolowania Antwerpii, aby przeciwdziałać możliwości, że siły belgijskie wzmocnione przez wojska brytyjskie zagrożą północnej flance armii niemieckich biorących udział w inwazji na Francję. Plan przewidywał działania jedenastu dywizji z siedmiu korpusów rezerwowych na wschód od Reduty Narodowej, gdzie zalanie terenu było niemożliwe. W 1914 roku oblężenie prowadziło tylko sześć dywizji, z których jedna była potrzebna do ochrony linii kolejowej Liège – Bruksela na odcinku między Tienen a Brukselą oraz terenu między Brukselą a Antwerpią. Gen. Hans von Beseler porzucił przedwojenny plan i zastąpił go atakiem z południa Antwerpii, w kierunku fortów Walem i Sint-Katelijne-Waver, a następnie penetracją na północ w rejonie fortów Koningshooikt, Lier, Kessel, czterech umocnień pośrednich, rzeki Nete i zalewu o szerokości 370–460 m. 28 września 6. i 5 Dywizja Rezerwowa, piechota morska i 4 Dywizja Zapasowa zmusiły belgijskie placówki do cofnięcia się o 6,5–8 km i utworzyły linię osłonową od Nete do Skaldy w Mechelen.