Już wcześniej pozowała jako Berolina do obrazu Johannesa Mühlenbrucha, który znajdował się w berlińskim czerwonym ratuszu (niem. Rotes Rathaus in Berlin).
Statua zyskała sporą popularność wśród mieszkańców Berlina, jednak ze względu na materiał, z którego została wykonana nie pozwalał na dłuższe eksponowanie jej na zewnątrz. W wyniku spontanicznej zbiórki funduszy zorganizowanej w Berlinie udało się sfinansować wykonanie pomnika.. Po dokonaniu przez Emila Hundreisera poprawek (w nowej wersji postać nie dzierżyła już w dłoni kwiatów) Berolina została wykonana z miedzi przez metalurga Friedricha Petersa. 17 grudnia 1895 roku gotowa statua Beroliny stanęła na Alexanderplatz. Wraz z czerwonym, granitowym cokołem posąg mierzył 14 metrów. Pod koniec I wojny światowej, latem 1918 roku Berolinie groziło przetopienie i wykorzystanie do wytwarzania amunicji. Pomysł jednak nie wszedł w życie. Podczas rewolucji listopadowej pomnik uległ uszkodzeniu w trakcie walk o komendę policji znajdującą się przy placu. mały|215x215px|Statua Beroliny po powrocie na Alexanderplatz, w innej lokalizacji i na innym cokole Lokalizacja pomnika blokowała dalszy rozwój urbanistyczny placu i jego przyległości.