Zmieniało się również podejście do architektury i sztuki, sam posąg Beroliny miał się zbytnio kojarzyć z estetyką czasów cesarstwa, co mogło doprowadzić do usunięcia posągu na stałe. W 1927 roku Berolinę na początku budowy linii metra U5 oraz przebudowy Alexanderplatz przeniesiono do magazynu. Rada miejska skłaniała się ku sprzedaży pomnika lub też jego przetopieniu. Spotykało się to jednak z dużym oporem społecznym. Ostatecznie Berolina na Alexanderplatz ponownie stanęła w grudniu 1933 roku, choć w innej lokalizacji, przy domu towarowym Hermanna Tietza i na innym, żelbetowym cokole. Uroczystość odsłonięcia pomnika uświetniła obecność liczącej już ponad 70 lat Anny Felgiebel z domu Sasse. Podczas prac zmierzających do odsłonięcia Beroliny w nowej lokalizacji odkryto kapsułę, w której znaleziono dokumenty dotyczące powstania rzeźby, a także list jednego z jej twórców. W latach 1929-1932 przy Alexanderplatz zbudowano Berolinahaus projektu Petera Behrensa, którego nazwa pochodzi od stojącej na placu rzeźby. mały|262x262px|Demontaż Beroliny w sierpniu 1942 roku Berolina znalazła się na liście prawie 200 pomników i rzeźb, które nazistowskie władze uznały za artystycznie nieistotne. 26 sierpnia 1942 roku statuę rozebrano i przewieziono do magazynów, w których składowano materiał do przetopienia i produkcji uzbrojenia.