mały Majdan Tatarski – historyczna dzielnica Lublina, pierwotnie robotnicze przedmieście, która w czasie II wojny światowej stała się miejscem utworzenia getto szczątkowego dla Żydów, po likwidacji getta w Śródmieściu.

Geneza i rozwój dzielnicy Powstała przed I wojną światową jako jedno z najuboższych przedmieść Lublina, zamieszkane przez robotników zatrudnionych w okolicznych zakładach przemysłowych i Tatarów. Zabudowa składała się głównie z drewnianych domów z ogródkami, a naturalnym centrum dzielnicy były ulice Rolna i Majdan Tatarski.

Majdan Tatarski w czasie okupacji

Utworzenie getta szczątkowego W kwietniu 1942 roku, po likwidacji głównego getta na Podzamczu, niemieckie władze utworzyły na Majdanie Tatarskim tzw. getto wtórne lub szczątkowe dla około 8 000 Żydów – początkowo przesiedlono stąd kilkuset Polaków, a granice getta wyznaczono ulicami Majdanek, Majdan Tatarski i Gromadzką;