Julian Pieńkowski (ur. , zm. 1920) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w guberni wołyńskiej, w rodzinie Konrada (ur. 1849), kapitana armii rosyjskiej i Tekli. Był katolikiem. Był starszym bratem Włodzimierza Mariana Konstantego (1882–1961), podporucznika administracji pospolitego ruszenia Wojska Polskiego.
Wykształcenie ogólne zdobył w Jarosławskiej Szkole Wojskowej. 17 sierpnia 1896 został mianowany podoficerem. Następnie zdał egzamin oficerski w Czugujewskiej Szkole Junkrów Piechoty i został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 23 marca 1900. W latach 1904–1905 walczył na wojnie rosyjsko-japońskiej, w czasie której został ranny. 10 września 1904 awansował na porucznika ze starszeństwem z 23 marca 1904, a 10 października 1908 na sztabskapitana ze starszeństwem z 23 marca 1908. 1 stycznia 1909 pełnił już służbę w 18 wołogodzkim pułku piechoty, który stacjonował w garnizonie Nowogród Wołyński. Od 6 grudnia 1913 dowodził 4 kompanią. W szeregach tego pułku walczył podczas I wojny światowej, awansując na podpułkownika. 17 sierpnia 1914 został ranny pod wsią Krosienko.