Heinrich Wildemann (ur. 6 grudnia 1904 w Łodzi, zm. 25 maja 1964 w Stuttgarcie) – niemiecki malarz i grafik abstrakcjonista, profesor .

Życiorys Wildemann pochodził z mniejszości niemieckiej, która osiadła na ziemiach zaboru rosyjskiego, wywodził się z tzw. Niemców Wołyńskich. Po śmierci jego ojca w 1909, opiekowała się nim matka, z którą w 1915 wyjechał z Łodzi do Prus Wschodnich, gdzie pracowali przy żniwach. W 1918 zamieszkali w Tuttlingen, gdzie ukończył szkołę, a następnie pracował jako stolarz i markieter. Christian Landenberger, zobaczywszy jego twórczość, namówił o na złożenie podania do , gdzie podjął studia w 1924. W 1927 przeniósł się do Akademie der Künste, gdzie studiował pod kierunkiem i .

W 1932 zajął się drzeworytnictwem. W 1934 po ukończeniu Akademii, mieszkał i tworzył w Berlinie jako malarz i grafik. W 1936 sześć jego obrazów było prezentowanych na wystawach „Deutsche Graphikschau” w kilkunastu niemieckich miastach. W styczniu 1938 pięć z sześciu jego prac zostało skonfiskowanych przez Ministerstwo Propagandy i Oświecenia Publicznego Rzeszy, a wystawianie przez niego prac stało się zabronione.