Adam Celiński (ur. w grudniu 1809 w Płomnicy w pobliżu Włodawy, zm. 8 grudnia 1837 w Montpellier) – polski poeta, powstaniec listopadowy.
Życiorys Pochodził z rodziny drobnoszlacheckiej. Jego ojciec był właścicielem małej wioski. Kształcił się w Brześciu nad Bugiem oraz w Liceum Krzemienieckim pod kierunkiem Józefa Korzeniowskiego. W 1829 rozpoczął studia na Wydziale Prawa i Administracji Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego.
Po wybuchu powstania listopadowego wstąpił do akademickiej gwardii honorowej (1 grudnia 1830). Otrzymał stopień oficera. 22 stycznia 1831 jako członek Towarzystwa Braci Polaków Zjednoczonych podpisał adres do Sejmu o przystąpieniu ziem wschodnich do powstania. Został też członkiem Towarzystwa Patriotycznego. W ramach tej organizacji wykonał kilka niebezpiecznych misji na Wołyniu. Pracował też w ludwisarni warszawskiej. W stopniu podporucznika służył w: strzelcach celnych Grothusa, Legii Litewsko-Wołyńskiej czy 4 pułku piechoty liniowej. W Płocku odłączył się od 4 pułku. Przedostał się do Galicji. Przebywał w Krakowie i we Lwowie, prowadząc życie lekkomyślne.