Zatem całkowita siła NRA wynosiła prawdopodobnie bliżej dwóch milionów ludzi.

W trakcie ekspedycji północnej Kuomintang utworzył również regionalne rady polityczne. Chociaż rady te teoretycznie podlegały centralnej władzy politycznej w Nankinie, w praktyce działały autonomicznie i utrzymywały własne siły zbrojne. Feng Yuxiang kontrolował radę Kaifengu, Yan Xishan nadzorował radę Taiyuanu, a klika Kuangsi kontrolowała dwie oddzielne rady w Wuhanie i Beipingu, kierowane odpowiednio przez Li Zongrena i Bai Chongxi. Li Jishen, kolejna postać związana z Guangxi, luźno nadzorował radę w Kantonie, podczas gdy szósta rada podlegała Zhang Xueliangowi w Mukdenie.

Stając przed dylematem, jak zarządzać tymi konkurującymi ośrodkami władzy, Czang miał dwie opcje strategiczne: stopniowo centralizować władzę lub działać szybko i zdecydowanie. Wierny duchowi ekspedycji, której celem było wyeliminowanie militaryzmu i regionalizmu, wybrał natychmiastową centralizację. Pod pretekstem demobilizacji, Czang rozpoczął systematyczne ograniczanie siły militarnej dowódców regionalnych, jednocześnie rozszerzając i konsolidując własną władzę.