W lipcu 1928 roku zwołano konferencje finansowe w celu skoordynowania działań demobilizacyjnych, a zarówno dowódcy wojskowi, jak i urzędnicy cywilni wyrazili poparcie dla redukcji liczebności wojsk. Czang formalnie wezwał do redukcji armii do 65 dywizji i dążył do zbudowania politycznego konsensusu w sprawie zniesienia rad wojskowych. Ta inicjatywa zaniepokoiła przywódców regionalnych, a Li Zongren zauważył później, że plan Czang Kaj-szeka wydawał się celowo tak zaprojektowany, aby wywołać reakcję – dając mu uzasadnienie do neutralizacji rywali.

Wojna na Równinach Centralnych (1929–1930) thumb|Generałowie Narodowej Armii Rewolucyjnej w Pekinie po ekspedycji północnej

W lutym 1929 roku napięcia zaostrzyły się, gdy klika Guangxi odsunęła gubernatora Hunan mianowanego przez Czanga od władzy. Czang nie tolerował tego rodzaju działań i rozpoczął przygotowania do wojny, podczas gdy Feng został przekupiony ofertami dużych terenów w Szantungu w zamian za zachowanie neutralności. Inni północnochińscy przywódcy również zostali przekupieni w zamian za bezczynność, aby Czang mógł skupić się wyłącznie na armiach w Wuhanie.