Samolot XF11C-3 po raz pierwszy dostarczono Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych w maju 1933 roku, z silnikiem gwiazdowym Wright R-1820-80 o mocy 700 KM. Próby wykazały wzrost prędkości o 27 km/h w porównaniu z F11C-2, ale zwiększona masa spowodowała spadek manewrowości. US Navy uznała jednak, że pogorszenie sterowności zostało z nawiązką zrekompensowane wzrostem prędkości. Podczas testów drewniane skrzydło XF11C-3 zostało zastąpione metalowym, dwuwypukłym skrzydłem o profilu NACA 2212, a wkrótce potem przemianowano je na XBF2C-1 (Model 67A), zgodnie z nową kategoryzacją bombowców i myśliwców.
Historia eksploatacji thumb|Trzy BF2C-1 z VB-5 z USS „Ranger”, 1934 thumb|Chiński Hawk III, główny myśliwiec szturmowy Sił Powietrznych Republiki Chińskiej, który przeciwstawił się japońskiej inwazji w 1937 roku, do czasu zastąpienia go przez myśliwce Polikarpow I-15 i I-16 Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych zamówiła 27 sztuk BF2C-1 z podniesionym tylnym pokładem typu „żółw”, półzamkniętą kabiną pilota i metalowym dolnym skrzydłem. Uzbrojenie stanowiły dwa karabiny maszynowe: Browning kal. 7,62 mm po prawej i Browning M2 kal. 12,7 mm po lewej oraz trzy pylony dla bomb (jedna 215 kg na pod kadłubem lub dwie 53 kg, po jednej pod każdym skrzydłem).