90 wyprodukowało serię autobusów turystycznych na podwoziu Mercedes-Benz, dalszy rozwój uniemożliwił wybuch wojny w Kosowie w 1999 r. Neobus zbankrutował w 1999 r z powodu kłopotów finansowych, dwa lata później serbska rządowa agencja prywatyzacyjna ogłosiła aukcję.
Prywatyzacja Neobus, dynamiczny rozwój zakładów i współpraca z Volvo mały|TAM 190A W październiku 2004 r Alaa Maghrabi Mohamedali zakupił przedsiębiorstwo w ramach aukcji. Motywowany chęcią zakupu autobusów do własnej firmy, po uzyskaniu informacji o sprzedaży zakładu produkcyjnego w ramach aukcji, zadecydował o jej zakupie. Neobus wygrał przetarg na skarosowanie podwozi Volvo B7R LE w 2005 r. Zamówienie uległo opóźnieniom i przyczyniło się do nałożenia milionowych kar. We wrześniu 2005 r efektem stało się zaprezentowanie modelu 501 G, pierwszego seryjnie produkowanego serbskiego autobusu niskopodłogowego. Największa odnotowana produkcja wyniosła ok. 700 pojazdów (przy zatrudnieniu liczącym tyle samo) w 1989 r. Dla porównania, w 2011 r licząca 200 osób załoga dostarczyła 56 pojazdów. Długoletnim partnerem biznesowym Neobus było Volvo Bus Corporation dostarczające podwozia, natomiast największym odbiorcą od ponad 30 lat był JGSP Novi Sad. Poza nimi, zamówienia na Neobus składały, m.in. KAVIM Serbia, SP Lasta Belgrad, Veolia Transdev.