Kuznieczik (ros. Кузнечик, pol. Konik polny) – wielbłąd domowy, który zasłynął z tego, że podążał z Armią Czerwoną w jej marszu do Berlina w czasie II wojny światowej.
Wielbłądy w II wojnie światowej Jakiś czas po bitwie stalingradzkiej (1942–1943), wiele jednostek Armii Czerwonej zaczęło wykorzystywać wielbłądy na południowym teatrze działań wojennych do transportu amunicji, paliwa do czołgów i samolotów, żywności, wody do kuchni, a nawet rannych czerwonoarmistów. Wykorzystanie tych zwierząt jako środka transportu było konieczne ze względu na otwarty teren kałmuckich stepów, ich prymitywne drogi i brak wody, a także niedobór odpowiednich pojazdów pomocniczych w radzieckich siłach zbrojnych.
W pewnym znanym przypadku tak zwany „batalion wielbłądów” składający się z około „tysiąca wielbłądów” przewoził na dużą odległość około „dwanaście tysięcy ton różnego ładunku”, co w innym przypadku wymagałoby użycia około „134 ciężarówek”.