Od Stalingradu do Berlina 308 Dywizja Strzelecka, utworzona w 1942 roku w ramach radzieckiej 1 Gwardyjskiej Armii, zaczęła wykorzystywać wielbłąda domowego sprowadzonego z Kazachstanu, którego żołnierze nazywali Kuznieczik („Konik polny”), do transportu żywności i przyborów kuchennych. Mówi się, że wielbłąd ułatwiał również żołnierzom powracającym do obozu lokalizację swojej jednostki z „wysokiego i imponującego zwierzęcia, widocznego z dużej odległości”.
308 Dywizja Strzelecka, na cześć jej bohaterskiego czynu, została przemianowana na 120 Gwardyjską Brygadę Zmechanizowaną i jako część radzieckiej 3 Armii wzięła czynny udział w bitwie stalingradzkiej pod dowództwem generała Leontija Gurtjewa (gdzie broniła fabryki Barrikady), operacji orłowskiej, operacji Bagration, operacji wschodniopruskiej i wreszcie operacji berlińskiej.
Kuznieczik, wypełniający swoje obowiązki logistyczne na tyłach, miał podążać za tą w większości syberyjską formacją wojskową aż do Berlina, gdzie ujeżdżający go żołnierz miał zaprowadzić zwierzę do Reichstagu, aby pluło na zrujnowany budynek.
Odznaczenia Kuznieczik podobno został odznaczony trzema radzieckimi Odznakami za rany, które odniósł podczas różnych niemieckich bombardowań skierowanych na dywizję, a także Medalem „Za obronę Stalingradu”.
Przypisy
Kategoria:Wielbłądowate Kategoria:Zwierzęta w wojskowości Kategoria:Armia Czerwona