Wiec Kurów postanowił zawrzeć pokój z Zakonem, który otrzymał prawo do zbudowania zamku w Kuldydze. W zamku wraz z siłami Zakonu pozostali kurlandzcy zakładnicy aby zagwarantować pokój.
W 1245 cesarz Fryderyk II przyznał Zakonowi Inflanckiemu wszystkie ziemie jakie zdoła podbić w Kurlandii, na Litwie i w Semigalii wraz ze wszystkimi prawami do gór, równin, lasów, rzek i morza, zwalniając od wszelkich opłat i powinności. Zakonowi pozwolono również pobierać myto i cła we wszystkich tych krainach, ustalać miejsca i dni targowe, bić monetę, nakładać podatki, budować drogi i kopalnie. Pozwolono mu także mianować sędziów i administratorów do wymierzania sprawiedliwości cywilnej i karnej pośród nowo ochrzczonej ludności i innych poddanych Zakonu - tzn. Zakonowi dano te same uprawnienia jakie posiadali inni książęta Rzeszy wliczając w to prawa do nakładania ceł, regulacji i praw w kraju, grożąc tym, którzy by naruszyli te przywileje mandatem w wysokości 500 funtów złota.
W 1259 mistrz krajowy Burchard von Hornhusen bezskutecznie próbował podbić Semigalię.