Kiedy Anna mówi do zaniedbanej i załamanej Marthy, że „za czterdzieści lat będziesz mną”, nie jest to oznaka rozpaczy, lecz świadome stwierdzenie brutalnej rzeczywistości.
Gdy szorstki, ale niewinny Matt zakochuje się w niej, widząc ją tak jak jej ojciec, zarówno widzowie, jak i bohaterka wiedzą, że nie ma on pojęcia o prawdzie. Nawet gdy dowiaduje się o jej przeszłości i nią gardzi, Anna nie łagodzi ciosu kłamstwami ani wymówkami. Kocha go, ale zna fakty i wie, że to związek bez przyszłości.
Według historyka Paula Avricha, autora książki Anarchist Voices (1995), tytułowa bohaterka została oparta na postaci Christine Ell, anarchistycznej kucharki z Greenwich Village, która była kochanką Edwarda Myliusa, radykała urodzonego w Belgii i żyjącego w Anglii, który zniesławił brytyjskiego króla Jerzego V.
Odbiór Premiera i recenzje Premiera rozgrywającej się w naturalistycznej scenografii z nastrojowym oświetleniem i efektami dźwiękowymi sztuki – produkowanej i reżyserowanej przez – miała miejsce 2 października 1921 w Vanderbilt Theatre na Broadwayu, a obsadę stanowili Pauline Lord (Anna Christie), (Chris Christopherson), (Matt Burke) i (Marthy Owen). Sztuka doczekała się 177 przedstawień i była grana do kwietnia 1922.