rewolucja rosyjska z 1917 oraz rozwijający się ruch syndykalistyczny, postulujący zastąpienie kapitalizmu systemem opartym na zarządzaniu przez robotników.
W marcu 1919 w Calgary odbyło się spotkanie liderów związków zawodowych z zachodniej Kanady, na którym dyskutowano o utworzeniu jednej ogólnokrajowej organizacji związkowej – Jeden Wielki Związek. Tymczasem w Winnipeg pracownicy branży budowlanej i metalurgicznej próbowali bezskutecznie wynegocjować podwyżki i poprawę warunków pracy. Po nieudanych rozmowach z pracodawcami, 1 maja budowlańcy, a 2 maja metalowcy rozpoczęli strajki. Gdy negocjacje załamały się całkowicie Winnipeg Trades and Labor Council (WTLC) ogłosiła 15 maja strajk generalny.
Przebieg strajku W ciągu kilku godzin od ogłoszenia strajku około 30 000 pracowników – zarówno mężczyzn, jak i kobiet – opuściło miejsca pracy. Do protestu przyłączyli się również pracownicy usług publicznych: policjanci, strażacy, listonosze, operatorzy telefoniczni i pracownicy zakładów komunalnych. Miasto zostało sparaliżowane – nie działała komunikacja miejska, stanęły fabryki i sklepy.