Władze federalne zareagowały szybko. Minister spraw wewnętrznych Arthur Meighen i minister pracy Gideon Robertson przybyli do Winnipeg 21 maja, ale odmówili spotkania z liderami strajku. Na podstawie zaleceń Citizens' Committee of 1000 rząd federalny groził zwolnieniami strajkującym pracownikom federalnym i nowelizował ustawę o imigracji, by umożliwić deportację imigrantów z Wielkiej Brytanii za udział w rzekomych działaniach wywrotowych. Poszerzono też definicję „buntu” w Kodeksie karnym.
17 czerwca aresztowano 10 liderów Central Strike Committee oraz 2 działaczy Jednego Wielkiego Związku. Cztery dni później, 21 czerwca, podczas pokojowego marszu poparcia dla aresztowanych doszło do eskalacji. Demonstranci zaczęli niszczyć tramwaj, a w odpowiedzi Królewska Policja Konna zaatakowała tłum pałkami i bronią palną. Rannych zostało około 30 osób, a 2 zginęły. Dzień ten przeszedł do historii jako Krwawa sobota (). W mieście wprowadzono obecność wojska.