W 1472 odnotowano spór sądowy dotyczący młyna stojącego we wsi. Dziedzice Czerwonego Kościoła Mikołaj, Piotr i Maciej Borkowie zeznali, że nie oni są jego posiadaczami lecz od 10 lat posiada go sędzia poznański Marcin. W 1489 Barbara wdowa po Piotrze Gostyńskim dała swojemu drugiemu mężowi Janowi Milajowi z Jarocina swoją oprawę wdowią zapisaną w 1471 na części dóbr gostyńskich oraz okolicznych wsiach, w tym m.in. na Czerwonym Kościele. W 1491 bracia Maciej i Jan Gostyńscy kupili za 1150 złotych węgierskich od ojczyma Jana Milaja Jarockiego 1/3 posagu ich matki Barbary zapisanego na części dóbr gostyńskich oraz na innych wsiach, w tym na Czerwonym Kościele.
W latach 1463–1530 Czerwony Kościół znalazł się w rękach posiadaczy zastawnych. W 1463 Marcin Nowomiejski, tenutariusz dóbr królewskich Mieścisko w powiecie gnieźnieńskim, sprzedał za 1700 złotych węgierskich swemu bratu stryjecznemu Janowi Będlewskiemu prawa do wsi Czerwony Kościół nabyte od braci Borków po roku 1475.