Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1530 miał miejsce pobór z 10 łanów oraz od jednego koła młyńskiego. W 1541 płatnikiem podatkowym był Jan Gostyński dziedzic Czerwonego Kościoła. W 1563 miał miejsce pobór od 26 łanów, młyna wodnego o dwóch kołach walnych, karczmy dziedzicznej oraz od 8 komorników. W 1566 miał miejsce pobór od 24 łanów osiadłych, połowy łana karczmarskiego, karczmy, 6 zagrodników nie posiadających roli, młyna wodnego o 2 kołach oraz jednego łana roli młynarza. W 1581 pobrano podatki z 13 łanów osiadłych, jednego łana opuszczonego, 4 zagrodników, dwóch komorników oraz kolonisty od jednego pługa.
Od roku 1744 do 1939 własność Chłapowskich. Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.