Historyk Peter Harmsen twierdzi, że tak zwana strzelanina była w rzeczywistości zaaranżowaną inscenizacją mającą na celu zatuszowanie zabójstwa dwóch japońskich marynarzy przez chińskiego żołnierza podszywającego się pod członka Korpusu Ochrony Pokoju.
Nadal nie wiadomo, czy Ōyama próbował wkroczyć na lotnisko wojskowe na rozkaz swoich przełożonych. Incydent ten zaostrzył napięcia między siłami chińskimi i japońskimi w Szanghaju. 10 sierpnia 1937 roku japoński konsul generalny zażądał od Chińczyków wycofania Korpusu Ochrony Pokoju i rozmontowania umocnień obronnych wokół miasta. Wyraźnie zaznaczył również, że Cesarska Armia Japońska uznała zastrzelenie japońskiego oficera za upokorzenie i że każdy kolejny incydent doprowadzi do eskalacji sytuacji. Jednocześnie Japończycy zaczęli wysyłać do Szanghaju posiłki. W obliczu rosnącej obecności wojsk japońskich w mieście, od 11 sierpnia w rejon Szanghaju zaczęto przerzucać również wojska chińskie.