Apoloniusz Wysocki (ur. 9 lutego 1875 w Krasiłowie, zm. po 1934) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 9 lutego 1875 w Krasiłowie, w ówczesnym powiecie starokonstantynowskim guberni wołyńskiej, w rodzinie Stanisława i Honoraty z Dromolskich.
Ukończył gimnazjum klasyczne w Żytomierzu i Kijowską Szkołę Junkrów Piechoty. 8 sierpnia 1898, po ukończeniu szkoły junkrów, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 8 sierpnia 1897. Służył w 136 tagangorskim pułku piechoty, a następnie 209 nikołajewskim rezerwowym pułku piechoty. 13 sierpnia 1901 został awansowany na porucznika, a 13 sierpnia 1905 na sztabsrotmistrza. W latach 1904–1905 walczył na wojnie rosyjsko-japońskiej. 10 kwietnia 1906 został przeniesiony do Samodzielnego Korpusu Straży Granicznej i przydzielony do Zaamurskiego Okręgu Samodzielnego Korpusu Straży Granicznej. 6 grudnia 1909 został mianowany rotmistrzem ze starszeństwem z 13 sierpnia 1909. 22 stycznia 1910 został przemianowany na kapitana. W tym czasie służył w zaamurskim pułku piechoty, a następnie został przeniesiony do 3 Arensburgskiej Brygady Granicznej (ros. 3-я пограничная Аренсбургская бригада) w Arensburgu. Od czerwca 1914 do sierpnia 1915 jako dowódca 2 grajewskiej pieszej sotni granicznej był przydzielony do 1 Dywizji Grenadierów.