17 lipca 1917 został ranny, a 7 sierpnia przekazany do leczenia szpitalnego. 29 sierpnia 1917 został przyjęty do Szpitala Jerzego w Kijowie jako kontuzjowany w czaszkę i piersi. Był wówczas oficerem 4 pułku granicznego lub 4 polskiego pułku strzelców.
7 maja 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych 1, 2, 3 Korpusów Polskich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika i przydzielony do rezerwy oficerów z dniem 17 kwietnia 1919Dz. Rozk. Wojsk. Nr 55 z 20 maja 1919, poz. 1704.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 57 z 24 maja 1919, poz. 1812.. 3 czerwca 1919 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Etapowego BiałystokDz. Rozk. Wojsk. Nr 68 z 21 czerwca 1919, poz. 2190.. 24 czerwca 1919 został przeniesiony do Wojskowej Straży GranicznejDz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919, poz. 2767.. 12 listopada 1919 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy 2 pułku Strzelców GranicznychDz. Rozk. Wojsk. Nr 97 z 27 grudnia 1919, poz. 4077.. 25 lutego 1920 został zwolniony ze stanowiska zastępcy dowódcy 2 pułku Strzelców Granicznych i mianowany dowódcą 5 pułku Strzelców Granicznych. 4 czerwca 1920 został zwolniony z czynnej służby i zaliczony do rezerwy armii.