mały|Kultury Missisispi i pokrewne mały|Największy kopiec ziemny kultury Missisipi. Kopiec Mnichów w Cahokia. Kultura Missisipi, kultury Missisipi – kultura archeologiczna wydzielona dla okresu od przełomu VIII/IX w. do początku XVII w. w południowej i południowo-wschodniej części obecnych Stanów Zjednoczonych.
Wywodzącą się z kultury Hopewell kulturę Missisipi tworzyły różne ludy indiańskie zasiedlające środkowe i południowe dorzecze rzeki Missisipi oraz obszar na północ od Florydy. Była to kultura rolniczych ludów osiadłych, utrzymujących się przede wszystkich z uprawy fasoli, kukurydzy i dyń. Jej cechą charakterystyczną było wznoszenie w osadach kopców ziemnych, niekiedy wielkich rozmiarów, pełniących funkcje religijne, a czasem także grobowe. Do innych konstrukcji typowych należą okrągłe place obramowane palami drewnianymi (Woodhenge), na których zapewne odprawiano obrządki religijne i wykorzystywano je jako kalendarze słoneczne. Wyróżniająca była także ceramika, do wyrobu której stosowano dodatek w postaci kruszonych muszli. Oddawano część Słońcu, przodkom, siłom przyrody, praktykowano ofiary z ludzi. Ludność kultury Missisipi zamieszkiwała przede wszystkim małe osady, jednak znane są też duże miasta, z których największym była Cahokia, mająca w XIII w. 30 tys. mieszkańców i zajmująca 13 km. kw.