Struktura społeczna była hierarchiczna, daną społecznością rządził wódzOkonek 2025, s. 80-83. Ludy omawianej kultury nie znały technik wytopu metali, z metali wykorzystywali więc miedź rodzimą, która jest kowalna. Narzędzia wytwarzano obrabiając skały, drewno i kości, a ozdoby głównie z muszli, często nadając im kształt plakietek zdobionych rytowanymi figurami. Z kolei domy budowano z wykorzystaniem pojedynczych pionowo osadzanych bali drewnianych, pełniących funkcje nośne, a ściany między nimi stanowiły gałęzie z mułem, zaś na dachu układano strzechęOkonek 2025, s. 81, 82.
Do upadku kultur Missisipi doszło po 1600 r. w rezultacie presji ze strony napływowej ludności europejskiej, w tym przyniesionych przez nią chorób zakaźnych. Przez jakiś czas pozostałości omawianej kultury utrzymywały się w plemieniu Naczezi, aż do jego rozbicia w XVIII w. przez FrancuzówOkonek 2025, s. 80, 81.
Nazwę kultury i jej cechy diagnostyczne wprowadził do nauki archeolog z USA James A. Ford w latach 30. XX w.Okonek 2025, s. 81.
Przypisy
Bibliografia Okonek J., 2025: Kultura Missisipi. Budowniczowie kopców świątynnych. Archeologia Żywa, 3, str. 79 - 83.
Kategoria:Kultury prekolumbijskie Kategoria:Kultury archeologiczne Ameryki Północnej Kategoria:Historia tubylczych ludów Ameryki Północnej