są one grubo i nieregularnie punktowane, zwykle zanikające w wierzchołkowej ćwiartce z siódmym rzędem bardzo delikatnym już w połowie, rzadko dochodzące do wierzchołkowych 4/5 czy do ich szczytu. Rządek przytarczkowy pokryw może być pojedynczy lub podwojony. Boczne krawędzie pokryw często są nieco zafalowane za barkami. Międzyrzędy są błyszczące, gładkie nawet w pięćdziesięciokrotnym powiększeniu, o szagrynowaniu (ziarenkowatej mikrorzeźbie) dostrzegalnym tylko przy samym szczycie pokryw. Drugi międzyrząd jest dwukrotnie szerszy niż trzeci. Zwykle w międzyrzędzie czwartym leży tylko jeden punkt szczecinkowy (chetopor dorsalny), rzadko są one dwa lub nie ma ich wcale. Wierzchołkowe punkty szczecinkowe (chetopory apikalne) na każdej pokrywie są zwykle dwa, ale może być tylko jeden lub aż trzy. Występują zarówno osobniki o skrzydłach tylnych w pełni wykształconych (formy długoskrzydłe), jak i osobniki nielotne o skrzydłach skróconych (formy krótkoskrzydłe), jednak zdecydowanie dominują te ostatnie. Odnóża są czarne z goleniami żółtobrązowymi do czerwonobrązowych, rzadziej smolistymi lub czarnymi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wyszczerek lśniący · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.