Duży cent () – amerykańska moneta o wartości 1/100 dolara, bita w latach 1793–1857 z czystej miedzi. Jest znacząco większa od przyjętego w 1857 roku małego centa (), który był produkowany w niezmienionych rozmiarze do 2025 roku. Masa miedzi była dwukrotnie zmniejszana w historii, jednak zawsze wynosiła równo dwukrotność masy półcentówki.
Historia Moneta została zatwierdzona przez Kongres Stanów Zjednoczonych 2 kwietnia 1792 roku wraz z dziewięcioma innymi monetami na mocy ustawy wprowadzającej nową walutę. Jej masa i skład zostały ustalone 11 dwt (17,1 g) czystej miedzi. Jeszcze przed rozpoczęciem produkcji 14 lipca 1793 roku wydano ustawę zmniejszającą zawartość miedzi do 208 gr (13,48 g), a następnie 29 stycznia 1796 roku Kongres zatwierdził ponowne zmniejszenie masy miedzi zawartej w monecie do 7 dtw (10,89 g) wydane przez prezydenta Jerzego Waszyngtona. Prezydent był uprawniony do tej decyzji na mocy ustawy z 3 marca 1795.