Konwencja ta miała pewne podłoże ekonomiczne; brytyjskie inwestycje dominowały w kaukaskich złożach ropy naftowej, podczas gdy Francuzi byli bardziej zainteresowani kopalniami węgla i rudy żelaza na Ukrainie”.
Rosja wycofuje się z wojny
Na początku 1918 roku wojska państw centralnych przekroczyły opustoszałą po rewolucji linię frontu wschodniego, zajmując rozległe obszary dawnego Imperium Rosyjskiego i grożąc zdobyciem Moskwy oraz utworzeniem na zajętych ziemiach podległych sobie separatystycznych rządów narodowych (patrz: Mitteleuropa). Lenin chciał negocjować z Niemcami, ale nie uzyskał zgody swojego rządu aż do końca lutego. W desperackiej próbie utrzymania się przy władzy, zgodnie z własną deklaracją „Pokój, Chleb, Ziemia” bolszewicy w imieniu Rosyjskiej FSRR 3 marca 1918 roku podpisali traktat brzeski, kończący wojnę na froncie wschodnim. Państwa ententy poczuły się zdradzone i zwróciły się przeciwko reżimowi bolszewików, wspierając jego „białych” wrogów i przerzucając swoje wojska, aby uniemożliwić dotarcie rosyjskich dostaw do Niemiec. Według historyka Spencera Tuckera, alianci uważali, że bolszewicy nie będą w stanie stworzyć na tyle stabilnego systemu władzy, aby przeciwstawić się niemieckiej dominacji.