thumb|Europejski teatr wojny domowej w Rosji w latach 1918–1919 Zanim rozpoczął się głód, Rosja przez trzy i pół roku cierpiała z powodu przedłużającej się I wojny światowej, a później wojny domowej w latach 1918–1920. Podczas wojny domowej w Rosji zginęło od 7 do 12 mln ludzi, głównie cywilów. Historycy zauważają, że zarówno rady rządowe carskiej Rosji, jak i inne partie opozycyjne opowiadały się za rekwizycjami żywności kosztem ludności wiejskiej jeszcze przed dojściem bolszewików do władzy.
Przed wybuchem klęski głodu wszystkie strony walk wewnętrznych w Rosji w latach 1918–1921 (Czerwoni, Biali, anarchiści i rządy narodowe dążące do separatyzmu) zaopatrywały się, konfiskując żywność chłopom i przekazując ją swoim armiom oraz aktywnym zwolennikom, a odmawiając jej zdobycia przez siły przeciwnika. Rząd bolszewicki rekwirował zapasy od chłopów, także ziarno przeznaczone na zasiew, oferując niewielkie lub zgoła żadne wynagrodzenie pieniężne, co doprowadziło ludność wiejską do drastycznego ograniczenia produkcji rolnej.