Kanibalizm thumb|left|Sześciu chłopów z Buzułuku i szczątki ludzi, których zjedli podczas głodu thumb|Kanibalizm w Samarze podczas głodu Sytuacja stała się tak rozpaczliwa, że część głodujących uciekła się do aktów kanibalizmu. Według historyka Orlando Figesa zgłoszono „tysiące takich przypadków”, a liczba tych, o których nigdy władze się nie dowiedziały, była z pewnością jeszcze wyższa. W Samarze „dziesięć sklepów mięsnych zamknięto z powodu sprzedaży ludzkiego mięsa”. W Pugaczowie „dzieciom niebezpiecznie było wychodzić po zmroku, ponieważ wiadomo było o bandach kanibali i handlarzach, którzy zabijali je, aby zjeść lub oprawić i sprzedać ich mięso”. Mieszkaniec pobliskiej wioski stwierdził: „We wsi jest kilka stołówek – i wszystkie serwują małe dzieci”.
Nie było to wyjątkiem – Figes szacuje, że „znaczna część mięsa serwowanego w stołówkach przy radzieckich fabrykach w rejonie dorzecza Wołgi […] była mięsem ludzkim”.