Tym samym odrzucono ofertę zakupu HD 43 pozostając przy modelu HD 37. Montaż licencyjnej wersji HD 37, oznaczonej w Związku Radzieckim jako I-7, rozpoczęto w 1931 roku w Moskiewskim Zakładzie nr 1. Zamiast oryginalnego silnika BMW, używano produkowanego na licencji w ZSRR silnika M-17. Osiągi radzieckich samolotów odbiegały od parametrów zbudowanych w Niemczech prototypów. Było to efektem niskiej jakości produkcji, braku doświadczenia i prymitywnych warunków pracy. Po wybudowaniu 131 egzemplarzy i równoległym wprowadzeniu do produkcji myśliwca rodzimej konstrukcji I-5, zaprzestano dalszej budowy I-7.

Konstrukcja HD 37 (I-7) był dwupłatowym, jednoosobowym myśliwcem. Konstrukcja kadłuba opierała się na stelażu wykonanym z rur molibdenowo-stalowych. Kadłub w przedniej części, z silnikiem do kabiny pokryty był płytami aluminiowymi, w dalszej części płótnem i częściowo sklejką. Skrzydła o drewnianej konstrukcji pokryte płótnem. Górne, o większej rozpiętości, wysunięte do przodu względem dolnego. Płaty połączone ze sobą i z kadłubem zastrzałami w kształcie litery N. Odkryta kabina pilota umieszczona w najwyższym punkcie kadłuba gwarantująca doskonałą widoczność. Podwozie stałe z płozą ogonową.