4 stycznia złożył przysięgę przynależności do organizacji. Była ona już wtedy intensywnie rozpracowywana przez Gestapo. Liczniejsze aresztowania zaczęły się 16 stycznia, a sam Krokowski został aresztowany 18 stycznia. Wraz z innymi członkami osadzono go w więzieniu w Nowym Sączu. Razem z częścią więźniów został przeniesiony do więzienia w Tarnowie, skąd 14 czerwca 1940 roku trafił do Auschwitz pierwszym masowym transportem. Ludwik Kowalski, który wcześniej go zwerbował, pozostał w więzieniu w Nowym Sączu i jako przywódca POBOR, znalazł się wśród 93 osób rozstrzelanych z rozkazu Heinricha Hamanna w lesie pod Trzetrzewiną, w ramach akcji pod kryptonimem Generalnamenstag – „Imieniny Generała”, nawiązującej do imienin generała Władysława Sikorskiego. Egzekucja, stanowiąca część akcji AB, odbyła się 27 czerwca 1940 roku.

W Auschwitz, wspólnie z Tadeuszem Wąsowiczem (który przebywał w obozie od 12 sierpnia 1941 do 12 grudnia 1944 r.), Krokowski zorganizował potajemną wigilię dla około 15 młodych więźniów różnych narodowości i wyznań. Był świadkiem żałoby posła Jakuba Bodzionego po śmierci syna Antoniego. Wysłał z obozu kartkę świadczącą o jego pobycie w bloku 3.