Azerowie nabierali coraz większych podejrzeń, że Szaumian, jako Ormianin z pochodzenia, spisuje z dasznakami przeciwko nim. Oddziały Kaukaskiej Dywizji Kawalerii (zwanej też „Dywizją Dziką”), złożonej z kaukaskich muzułmanów, którzy służyli wcześniej w Armii Imperium Rosyjskiego, rozbroiły probolszewicki garnizon w Lenkoranie, a dagestańscy powstańcy pod wodzą imama Nażmutdina Gocinskiego wyparli bolszewików z Pietrowska, odcinając tym samym lądowe połączenie Baku z radziecką Rosją. Rozejm w Erzincanie, a następnie traktat brzeski podpisany 3 marca 1918 roku, sformalizowały wyjście Rosji z I wojny światowej. Według Richarda G. Hovannisiana tajny aneks do traktatu brzeskiego zobowiązywał bolszewików do demobilizacji i rozwiązania etnicznych formacji ormiańskich na terytoriach wcześniej znajdujących się pod kontrolą rosyjską. Na kolejnej konferencji pokojowej w Trabzonie delegacja osmańska wezwała do jednolitego stanowiska Sejmu przed zakończeniem negocjacji. Bolszewicy byli coraz bardziej zaniepokojeni siłą powstającej Federacji Zakaukaskiej i w tej sytuacji musieli wybierać między Musawatem a dasznakami w walce o dominację nad największym miastem Zakaukazia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dni marcowe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.