thumb|Generał Gustav Fehn (z prawej) i feldmarszałek Günther von Kluge omawiają sytuację na froncie wschodnim (1942) Gustav Fehn (ur. 21 lutego 1892 w Norymberdze, zm. 5 czerwca 1945 w Lublanie) – niemiecki generał wojsk pancernych Wehrmachtu w czasie II wojny światowej.
Życiorys Gustav Fehn wstąpił do 4 Magdeburskiego Pułku Piechoty jako fahnenjunker 24 lipca 1911 roku i awansował na podporucznika 27 stycznia 1913 roku. Na początku I wojny światowej Fehn został przeniesiony do 67 Rezerwowego Pułku Piechoty jako dowódca plutonu. Później dołączył do 98 Pułku Piechoty w Metzu, gdzie 18 kwietnia 1916 roku awansował na porucznika. Służył jako dowódca kompanii, a w styczniu 1917 roku był również tymczasowym zastępcą dowódcy II i III batalionu. Na początku marca 1917 roku został adiutantem dowódcy pułku, a w grudniu 1917 roku krótko przebywał w sztabie 207 Dywizji Piechoty, po czym został przeniesiony do 98 Rezerwowego Pułku Piechoty, a następnie do sztabu 89 Rezerwowej Brygady Piechoty. 21 grudnia 1917 roku został mianowany adiutantem dowódcy tej brygady. Za służbę w czasie wojny został odznaczony Krzyżem Żelaznym obu klas, Czarną Odznaką za Rany, Krzyżem Hanzeatyckim Hamburga i Krzyżem Fryderyka Augusta I klasy.