Łącznie około 12 000 osób zostało wysłanych na śmierć.
Poprzedniego wieczoru około 200 młodych ludzi przedarło się przez ogrodzenie getta i rozproszyło się po pobliskich lasach. Kilku młodych mężczyzn z Radzymina, którzy brali udział w powstaniu w getcie warszawskim i powstaniu warszawskim, w większości zginęło w ich trakcie. Po odjeździe pociągów ze stacji miejscowi Polacy i etniczni Niemcy zabrali pozostały dobytek z żydowskich domów. Około 70 mężczyzn pracujących w obozie pracy przymusowej w Izabelinie zostało wyłączonych z deportacji. Zostali oni wyprowadzeni i rozstrzelani 24 października 1942 roku, z wyjątkiem kilku, którzy uciekli do lasów. Tylko kilku Żydów z Radzymina przeżyło wojnę. Większość tych, którzy uciekli z ostatecznej deportacji, została złapana i zabita, często zdradzona przez donosicieli.
Upamiętnienie Żydzi z Radzymina zostali upamiętnieni jednym z kamieni z nazwą miasta, stanowiącym element pomnika Ofiar Obozu Zagłady w Treblince
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Opis getta radzymińskiego na portalu Wirtualny Sztetl
Radzymin Kategoria:Historia Radzymina